Een blog over muziek
22 gulden en 95 cent. Dat is wat mijn oom in 1986 betaalde voor The Colour of Spring van Talk Talk. Het stickertje zit nog op de LP en was onderdeel van mijn ooms vinylcollectie die ik kreeg toen ik zestien was. Ik ken dit album dus inmiddels alweer twintig jaar, maar het heeft toch heel lang – zo’n twintig jaar – geduurd voordat ik pas echt besefte hoe geweldig deze plaat is.
Verder lezen
Dat metal in de jaren tachtig niet alleen een aangelegenheid was voor Europeanen en Noord-Amerikanen, dat was al wel duidelijk na het bespreken van Sepultura. Eigenlijk ben ik verkeerd om begonnen, want dit Vulcano was zo’n beetje de eerste extreme band in Brazilië, en Sepultura schijnt zich onder meer te hebben laten inspireren door deze blackened thrash band.
Verder lezen
Ik ben al jaren een trouwe stemmer op ‘Angel of Death’ voor de top2000 – dat vind ik een ongekend machtig nummer – , maar veel verder dan dat was ik nog niet gekomen met het oeuvre van Slayer. Ja, Reign in Blood had ik heus al wel een keer gehoord, maar me wekenlang onderdompelen in de snelkookpan die deze band is, dat had ik nog niet gedaan.
Verder lezen
Dark Angel is misschien niet zo wereldberoemd als andere thrash metalbands uit de jaren tachtig, maar hun Darkness Descends uit 1986 wordt alom gezien als een klassieker in het genre. Een vluchtige blik op RateYourMusic onderschrijft dat, daar staat dit album met een heel hoog gemiddelde zelfs op plek 21 in de jaarlijst.
Verder lezen
Het is een tijdje geleden dat ik nog een stukje tikte over metal. Dat had met drukte en ziekte te maken, maar ook met het feit dat de volgende band in mijn metal ontdekkingstocht me niet dusdanig inspireerde dat ik de drang voelde om er iets over te schrijven.
Verder lezen